Bu tür bağlamalarda dikkat edilmesi gereken hususlar: yapının ankraj için yeterli dayanıklılıkta olması ve ankraj bağlamasının uygun şekilde yapılmasıdır. Eğer yapı yüzeyi ankrajı desteklemeyecek şekilde zayıfsa veya yapı bir bütün olarak yetersizse başka bağlama yöntemlerinin tercih edilmesi daha uygun olacaktır. Ankrajlarda tel kullanılması ülkemizde son derece yaygın bir uygulama olmakla beraber telde defalarca kullanım sebebiyle yorulma olacağı ve telin dayanımı göz önünde bulundurularak tel kullanımı asla bir tercih olarak görülmemelidir. Farklı uzunluklarda ölçülere sahip tij ve benzeri birçok çeşidi bulunan bağ elemanları hem daha rijit olması hem de çok daha uzun süreli kullanımı sebebiyle bağlamada tercih edilmelidir.
Ankraj işlerini gerçekleştiren çalışanlar her bir farklı bağ elemanının üretici talimatlarını dikkate almalı ve bu doğrultuda bağlama işlemini yapmalıdır. Pencere gibi yapı boşlukları aracılığıyla bağlama yapılması, iskelenin sabitlenmesi için kullanılan diğer bir yöntemdir. Pencere gibi boşlukların iç ve dış taraflarından bulunan borulara dik açılı kelepçeler kullanımı ile bağlama yapılmaktadır. Şekil 41’de bu durum gösterilmektedir. Yapı yüzeyine delik açılamadığı ve pencere açıklığı içerisinden bağlama yapılamadığı durumlarda sürtünme kuvvetinden yararlanılarak da bağlama yapılabilir. Karşılıklı boşluk (pencere vb.) kenarları boyunca yerleştirilen pervaz borusuna bağ elemanı (boru) dik açılı kelepçe yardımıyla bağlanır. Pim ve somun aracılığıyla pervaz borusu karşılıklı kenarlar arasına sağlamca sıkıştırılmalıdır. Şekil 42’de bağlama yöntemi gösterilmektedir.
İrlanda Sağlık ve Güvenlik Kurumu (HSA) tarafından hazırlanan iskelelerle ilgili uygulama rehberinde, bağ borusunun pervaz borusuna pimin olduğu yönün karşı yönünde bağlanması ve ayrıca pervazdan uzaklığının 150 mm’yi geçmeyecek şekilde olması gerektiğini belirtmektedir. Yukarıdaki bağlamaların dışında uygulanabilir olduğu durumlarda kolon, çelik yapı profilleri gibi yapı elemanları kullanılarak, iskelenin bu elemanlar etrafından sabitlenmesi suretiyle de bağlama yapılabilir. Bağlama için hangi yöntem kullanılacaksa kullanılsın bağlama elemanlarının sağlamlığına ve ilgili standartlara uygun üretilmiş malzemelerin teminine önem verilmelidir. Ankrajlar iskele dikmelerine dik olacak biçimde yerleştirilmelidir. İskelenin hareket etmesini önleyecek şekilde, yeterli sayıda ve uygun noktalardan yapılmalı ve böylece çökme riskinin yanı sıra yüksekten düşme ve malzeme düşmesi risklerini de ortadan kaldırmalıdır.
İskelelerdeki bütün bileşenlerin, kullanım amacına uygun olarak yeterli dayanım ve boyutlarda olması, bu bileşenlerin kullanım esnasında kendiliğinden yatay veya düşey yönde hareket etmemesi ve yerinden çıkmaması sağlanır.
Cephe iskelelerinin ayaklarında sabit veya düşeyliği ayarlanabilir taban plakaları ve yumuşak zeminlerde yükü dağıtmak için taban plakaları altlarında uygun malzemeden yapılmış altlıklar kullanılır. Taban plakalarının alanının en az 150 cm2 olması ve düşeyliği ayarlanabilir taban plakalarının en az 20 santimetre ayar kapasitesine sahip olması sağlanır. Sağlam olmayan ve uygunsuz malzemeler destek parçası olarak kullanılmaz [14].
Cephe iskelelerinin ayaklarında sabit veya düşeyliği ayarlanabilir taban plakaları ve yumuşak zeminlerde yükü dağıtmak için taban plakaları altlarında uygun malzemeden yapılmış altlıklar kullanılır. Sağlam olmayan ve uygunsuz malzemeler destek parçaları olarak kullanılmaz, iskelenin sağlam ve dengeli olması sağlanır [15].
Bir yanıt yazın