Düşey düzlemdeki takviye (enine çapraz): Düşey düzlemde takviye: Düşey düzlemde takviye amacıyla kullanılan köşe takviyesi olan veya olmayan kapalı çerçeveler, açık çerçeveler, ulaşım açıklıkları olan merdiven çerçeveleri, düşey ve yatay bileşenler arasındaki rijit ve yarı rijit bağlantılar, çapraz takviyeler gibi düşey düzlemde kayma rijitliği sağlayan bileşenlerin monte edilmesi ile oluşturulan yapı.
Yatay düzlemde takviye (yatayda çapraz): Yatay düzlemde takviye: Yatay düzlemde takviye amacıyla kullanılan konsol bileşenler, çerçeveler, çerçevelenmiş paneller, çapraz takviyeler ve enine ara bağlantı ve boyuna ara bağlantı arasındaki rijit bağlantılar gibi yatay düzlemde kayma rijitliği sağlayan bileşenlerin monte edilmesi ile oluşturulan yapı.
Yan koruma: Yan Koruma: Malzemelerin iskele üzerinde durması ve insanların düşme tehlikesinden korunması için bariyer oluşturan bileşenler grubu.
Düğüm noktası: İki veya daha fazla elemanın birbiriyle birleştiği teorik nokta.
Düşey düzlemde takviye (boyuna çapraz) :Düşey düzlemde takviye: Düşey düzlemde takviye amacıyla kullanılan köşe takviyesi olan veya olmayan kapalı çerçeveler, açık çerçeveler, ulaşım açıklıkları olan merdiven çerçeveleri, düşey ve yatay bileşenler arasındaki rijit ve yarı rijit bağlantılar, çapraz takviyeler gibi düşey düzlemde kayma rijitliği sağlayan bileşenlerin monte edilmesi ile oluşturulan yapı.
Dikme: İskelenin düşey elemanları.
Enine ara bağlantı: Enine ara bağlantı: İş iskelesinin daha dar boyutu doğrultusundaki yatay ara elemanı.
Boyuna ara bağlantı: Boyuna ara bağlantı: Bir iş iskelesinin daha uzun olan boyutu doğrultusundaki yatay ara eleman.
Birleştirme elemanı: Birleştirme elemanı: İki boruyu birbirine bağlamak için kullanılan eleman.
Bağ elemanı: İskeleyi kurulduğu yapıya bir ankraj ile bağlayan iskele bileşeni.
Plâtform: Bir çıkma dâhilinde aynı seviyede bir veya daha fazla plâtform biriminden oluşmuş yapı.
Payanda: İskelenin devrilmesini önlemek amacıyla yapılmış destek.
Kafes kiriş: Ağır yükler için ya da büyük kanat genişliği oluşturabilmek amacı ile tasarlanmış eleman.
Taban plâkası: Dikme yoluyla aktarılan yükün daha geniş bir alana yayılmasını sağlamak amacıyla kullanılan plâka.
Plâtform birimi: Ön yapımlı veya bir başka şekilde imal edilen, kendi üzerindeki yükü taşıyan, plâtformu veya plâtformun bir kısmını oluşturan ve iş iskelesinin yapısal bir kısmı da olabilen birim.
Ankraj (mekanik bağlantı): Yapıya bağlanmasını sağlamak amacıyla kullanılan, her yönden gelen kuvvetleri TS 12810-2 ye göre karşılayabilen bağlantı elemanı.
Ana Korkuluk: En üst yüzeyi her yerde bitişik çalışma alanı seviyesinden en az 1 m yukarıda olacak şekilde monte edilmiş, çalışanın ayakta iken düşmesini önleyen yatay eleman.
Ara Korkuluk: Ana korkuluk ile topuk tahtası arasına monte edilen, çalışma alanı seviyesinden 470 mm çaplı küre geçmeyecek yüksekliğe monte edilen, çalışanın düşmesini önleyen yatay elemanı.
Topuk Tahtası (Süpürgelik): Çalışma platformu kenarlarında parça düşmesini önlemek amacıyla, en üst kenarı bitişik çalışma alanı seviyesinden en az 15 cm yukarıda olacak şekilde monte edilen, eni en az 15 cm olan tahta vb. malzemelerden yapılmış elemanı. (Yapı İşlerinde İSG Yönetmeliğinde Topuk Levhası olarak geçmektedir!)
Düşeyliği ayarlanabilen taban plâkası: Düşeyliği ayarlanabilen taban plâkası: Düşeylik ayarı için donanımı olan taban plâkası. Yukarıda bahsi geçen iskele terim ve tanımlarının dışında yapılan işe ve kullanılan iskelenin türüne bağlı olarak birçok iskele terimi ve tanım yer almaktadır. Bu dokümanda geçen tanımlarda, iskelelerde iş sağlığı ve güvenliği açısından önem arz eden bazı temel kriterlere yer verilmiştir. Diğer iskele terim ve tanımlarına ilgili standartlardan ulaşılabilir.
Bir yanıt yazın